Шүлгийн цоморлиг

Ц.Хулан - Улаахан тэс мод

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:41:00 +0800

Газрын хавтгай дээр орос орон оршиж
Гал улаахан тэс модыг санагдуулж
Үүрээр түүнийг цавччихвий гэхээс
Өр өвдөөд байна
Тэндхийн сайхан охид
Тэнгэрийн өнгөт нүдтэй
Гоёл нь гэвэл эгэлхэн
Голоо дагаад ургадаг хамба шарилжийн цэцэгээ
Шаганейд дурсгасан Ессениний алаг алчуур шиг
Шар талынх нь тариаг би өрөвдөөд байна
Шанхных нь үс яг л минийх шиг гогцоордог
Шаналангт хонгор зүрх Маринагийн нутгийг өрөвдөөд байна
Газар дээр өөр хэн тэгж инээдэг билээ
Гагарины инээмсэглэлийг ч өрөвдөөд байна
Галав дамнан үлдсэн охин цагаан сүм
Гараа загалмайлж мөргөдөг сахалтай өвгөдийг чинь өрөвдөөд байна
Эгэл болоод даруухан бүхнийг чинь
Эрхэмсэг болоод тансаг бүхнийг чинь
Өчигдөр болоод маргаашийг чинь
Өнөөдр дөнгөж төрсөн шар үстэй жаалыг чинь
Өрөвдөөд байна орос орон
Дайтая гэж ард түмэн төрдөггүй
Дахиад зовох гэж лав орос орон бутраагүй
Улаахан тэс мод цавчуулахгүй гэж ургахгүй
Улаахан тэс мод оросын хувь заяа

Ц.Хулан - Намрын дунд сарын арван долоон

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:40:00 +0800

Дуулах дуртай дуугий минь залгаж түрээд авдаг
Дуу шиг сайхан та чинь хэн хүний үр вэ?
Дун цагаан шүдээ яралзуулан инээчихээд
Духайсгээд ширтэх та минь хаанахын чиг Юндэн гөөгөө вэ?
Алиаласгээд эхэлсэн ардын дууны чинь нэгэн нугалаанд
Арван тавны маань саран тэргэлтээд л байна уу даа
"Амраг чинь болъё" гэж тань дээр хичнээн ч хүүхэн ирсийм бэ?
Азаар би өөрийг тань танихгүй яаж явсийм бэ?
Энгэр заамаар чинь сэвэлзэж салхилаад л байна уу даа
Эрвэлзэн суугаа надад товчилмооргүй харагдана
Эгшигт найрын өргөөнөөс хамтдаа харъя гэж хэлэв үү дээ
Эхнэртэй үгүйг чинь сонсохоос зүрхшээгээд байнам даа
Дугараа элбэг, найр алаг хорвоодоо
Дуулж л сууя хоёулаа, хүний сайхан үр ээ!
Дуулах уйлах хоёр маань тусдаа л хорвоо юм шүү дээ
Дуниартсан гоё харцанд чинь би жаргаж байгаад салъя даа . . .

Ц.Хулан - Итгэл

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:38:00 +0800

Цаашид юм бүхэнд итгэл алдарна
Цагаан дэнгийн гэрэлд эрвээхэй шунахаа болино
Цагтаа унадаг навч газарт итгэхээ болино
Цайлган хайлган сэтгэл минь хүнд итгэхээ болино
Дээлийн хормой салхинд дэрвэхээ болино
Дэмий юманд би хөл алдахаа болино
Дэгэн догон нулимастай орчлонгоос урьтаж
Дэндүү залуу насандаа би хашир сууна
Тэгвэл
Үүдэн тушаа салхинд цохигдон
Үнэнчээр чамайг хүлээх минь эцэс болно
Цөхөрлийн дундаас инээд алдан угтаж
Цөөхөн хэдэн үгэнд чинь хууртдаг минь өнгөрнө
Унахад чинь тосдог газар үгүй болно
Уруудахад чинь түших гар үгүй болно
Итгэлээр минь чи тоглосон байж гэмээнэ
Ийм залхаалыг бурхнаас бус надаас чи хүлээнэ
Тэвэр жаргал тэвэр зовлонгийн ертөнц эргэнэ
Тэнхлэг нь харин итгэл дээр тогтоно
Тэнгэх газрын завсар надгүй чи зовно
Тэрүүнд чинь би харин эрхий шигээ итгэнээ

Ц.Хулан - Хаврын дуу

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:34:00 +0800

Идэрхэн танхилхан нас минь надад ирэхгүй
Ийм л хаврын ногоо хөлийн доор ургахгүй
Инээд алдан өөдөөс чинь гэнэт харах минь давтагдахгүй
Илбийн юм шиг зөөлөн салхи өнөөдрийнх шиг үлээхгүй
Хайрлах юм бол намайг одоо л хайрла
Хар үсний минь долгионд хөл алдаж
Харцны минь эргүүлэгт намрын навч шиг унаж
Хаалганы минь гадаа харуулын цэрэг шиг зогс
Би яг л энэ хавар шиг, хаврын ногоо шиг
Билгийн цэнхэр тэнгэртээ ирж яваа шувуу шиг
Бидэртэн урсах гол мөрдийн урсгал шиг
Би бийр нь үгүй зурагдсан сонгодог нэгэн бүтээл шиг
Хаврын өдөр богино цэцгээ дэлгэж одно
Хайрлах юм бол намайг намар нь ч бас хайрлаарай
Намайг инээж явахад дурлах хүн олон
Нулимстай суухад минь ялгаагүй хайрлаарай
Би яг л тэр намар шиг намрын гундсан цэцэг шиг
Билгийн цэнхэр тэнгэрээсээ буцаж яваа шувуу шиг
Бидэртсээр өмнийг зорих гол мөрдийн урсгал шиг
Би чиний л гарт элэгдэх сонгодог нэгэн бүтээл шиг

Ц.Хулан - Би дургүй

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:32:00 +0800

Цаг гозойж байхад би замд гарахгүй
Цангинатал хундага хага шиддэг орос зан би дургүй
Цайгий нь уучихаад, аягыг нь хөмрөхөд би дургүй
Цагаа олж ухаантнаа хайрладаггүй монгол занд би дургүй ээ
Үлийд бүдрээгүй ажнайг магтаалаар булж алахад би дургүй
Үхэлд ч автагүй баатар эрийг одонгоор дарж авахад би дургүй
Үлгэр нялуун төгсдөг ч, сайн хүн зовоход би дургүй
Үс нь буурал хөгшин намбагүй явбал бүр дургүй ээ
Цэргий дарга нар согтуу гуйвахад би зургүй
Цэцгэн охид надаас янжуурын гал сураглахад дургүй
Цэмцгэр нь дэндүү харчуул, цагаан гартнуудад би дургүй
Цэвэр цааснаа шүлэг биш, матаас бичихэд бүр дургүй ээ
Доголон хүний дэргдүүр би гүйж өнгөрөх дургүй
Дороо эргэцэх илжиг мэр олны дунд гэлдрэх дургүй
Ядуусын дунд гангалах дургүй, тансаг найран дээр ганцардах дурггүй
Яруу найрагчийг хэтэрхий урт наслахад ягаад ч юм дургүй ээ
Холоос айсуй морьтон гэнэт, өөр зүг давхихад дби дургүй
Холбиромтгой ааш, уян жаданд би дургүй
Нүүрнээс далдуур муу хэлэх
Нүдэн дээр минь гөлөг зодоход би дургүй ээ
Хэтэрхий халуу, хэтэрхий хүйтэнд би дургүй
Хэтэрхий омголон, хэтэрхий ноомойд дургүй
Бурхнаа нулимах, адыг өргөмжлөхөд би дургүй
Бусдад дагаар орох, адгуусыг тамлахад би дургүй ээ....
Дургүй бүхнийг минь чи над үзүүлж ханалаа эх орон минь
Дургүйгээ хүртэл хайрлах гэж би хүү чинь болсийм
Цайгий нь уучихаад аягыг нь хөмөрдөггүй ёсоо бодож
Цаг гозойж байсан ч би тан дээр ясаа тавина аа, Эх ороон...

Ц.Хулан - Анд найз нартаа

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:27:00 +0800

Алаг дэлхийд намайг ганцаардал бүү үзэг гэж
Ашгүй бурхан гар таталгүй хайрласан
Амины хэдэн нөхөдтэй билээ би
Цэцэг шиг залуу насандаа бид инээлдэж уулзлуу
Цэнгэл найрын дунд гар сунгаж танилцлуу
Цэцэн шүлгээр тургиж сум шиг нисэж эсвэл
Цээжинд хүнд оргиод уйлж суухдаа би та нарыгаа дуудлуу
Яасныг санамаар байна хэдхэн найзаа яримаар байна
Яруу найрагчын зүрх нөхөрлөл хайрын данс юм
Алтан үсэгээр бичиж, титэм хийж өмсмөөр
Анд нөхөд минь миний цорын ганцхан гангараа юм
Будант Богдын орой ертөнцийн гунигт цэг дээр
Буугаад нисэх шувууны жигүүрт би атаархдаггүй
Буруудаж зөвдөж, дутаж, сагаж явлаач
Бусад нь яах вэ? Анд нөхдөөр би дутаагүй
Намрын усан бороо яндан дагаад урсхад
Найзынхаа дэргэд дулаацах гэж би гэрээсээ гардаг
Нанчид бүлээн цай хаанаас ч олддог орчлон дээр
Найзынхаа гараас хор уугаад сэхэх гэж би яардаг аа
Дайнтай цагын тэнгэр мэт бараан нь голдуу амьдралд
Дайзтай сум шиг эгнэж явлаа ч нөхөд минь цувж одсоор байна
Шархадсан зүрхийг минь ертөнцийн ямарч рашаанаар анагаахгүй
Шарлынх нь цэцгийг үнэрлэж нэг тайтгардаг аа
Шүлгэндээ тавих эцсийн цэг миний нөхдийн нулимс юм
Шүтээндээ бурхантай цуг залах нь миний нөхдийн хөрөг юм
Шүүх эцсийн цааз миний нөхдийн үнэн гашуун үг юм
Шүүдэртэй талд намайг тавих нь миний нөхдийн л мутар юм аа

Ц.Хулан - Аавдаа

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:23:00 +0800

Сайхан залуу аавынхаа тэргүүнд буурал орсныг анх үзээд
Саваагүй томоогүй хүүхэд насаа би тэр жилийнх нь шувуудтай хамт буцаасан
Санчиганд нь нэмэх мөнгөн сорны тоолон жаргаандаа тэгвэл гэхэд
Сансанаар даанч болохгүй явна ааваа

Бүүвэйт хонгор ижийн тухай дуу мэдээж олон
Бүдэгхэн гардаг зураг шиг, санаатай хийдэг алдаа шиг
Бүхий л орчлонд харин аавын ач гэж дуулдаггүй
Бүгдийнх нь аав ямар миний аав шиг бишдээ
Амттан зөөлөн хоёроор бялууруулдаг муу ижий минь
Айлын тавагнаас чихэр хармайлж шараа болгоно
Аав минь тэгэхгүйээ
Алаг чулуу хээрээс хормойлж хүүдээ зүслүүлнэ.
Алсын замд уулсын нэр тогтоолгож ухаан нэмнэ
Ээдрээт мянган харгуй төрсөн гэрийн гаднаас эхэлж
Эмээл дээрээ соёмботой унаган хүлгийн нуруунд анх гарахад
Сансарт хүүхэд нь нисэх юм шиг санаж ээж нар цацлаа өргөж гүйлддэг
Саахалт ороод эргэх юм шиг санаж аав нар духыг нь ганц үнэрлэдэг
Адгаж ижий нар өдөржин радио шиг үглэнэ
Амьдралд зөвхөн үнэнийг хэлэх гэж аав нар сумын үүзэл шиг хаа нэг дуугарна
Бие өвдлөө гэж ээж нар хүүхдээ аргагүй нэг айлгадаг
Битүүхэн дотроосоо нурж аав нар чимээгүйхэн өтөлдөг
Үхэж болохгүй тушаал авсан цэрэг шиг тэд
Үрс нь хөлөө олтол цоо эрүүл болж жүжиглэдэг
Ачийг тань хариулна гэж би олон жил худлаа ярьлаа
Ачийг нь гаргаж өгчхөөд харин нэг их гавъяатан шиг
Сөөг сөөг гэж
Сөөг сөөг гэж хэвтүүлээд номхон тэмээг ноолуулах мэт
Сөөсгөр хэдэн бацааны өмнө хөгшин аавыгаа мөлхүүллээ
Гараа өргөж дайсандаа үг дуугүй бууж өгөх мэт
Гарцаагүй том алгаа дэлгэж та тэднийгээ хөтлөнө
Гариг дэлхийд уянгатай ийм найрагч байтлаа
Гангансан хэдэн зээтэйгээ хэдэнтэй хэлд орно
Гадаа нь навчис унаж, он жил биднийг унасан навчис шиг орхиж
Гайгүйдээ би аавыгаа жаргааж амжина гэж өөрийгөө хуурна
Ганцхан зүрхний тань цохилт намайг зэмлэн лугшиж
Газар дээр аав минь хүртэл мөнх бусыг сануулдаг аа
Хазайлгаж болохгүй титэм шиг нэрээр чинь би овоглосон
Халуун зүрхний уярал хайр, гунигыг чинь хүртэл өвлөсөн
Өргөстөй орчлонд бүдчээд үйлж суухын цагтаа хүү нь
Өлгийг минь сийлсэн аавтай болохоор амьд явж чаддаг аа.

Хайртдаа бичсэн захидал

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:16:00 +0800

Сайн байна уу? хайрт минь
Сайхан төрсөн чамтайгаа
Мэндлэхгүй зөрж чадахгүй нь
Мэдэж байна би мэдэж байна
Минийх болохгүй гэдгийг чинь мэдэж байна
Хатуу зөөлөнтэй энэхэн хорвоод
Хувь заяагаа дагая гэвч
Өрөвчхөн энэхэн зүрх минь
Өөр рүү чинь тэмүүлэх юм
Үнэндээ ч гайхах юм алга
Амьдралд ганцхан заяах
Анхны хайрын минь эзэн чи болохоор
Алгын чинээхэн зүрх минь
Гацхан чинийхээ төлөө цохилох мэт
Гансарч үгүйлэх юм чамайгаа

О.Дашбалбар : Амьддаа бие биеэ хайрла...

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:14:00 +0800

Амьддаа бие биеэ хайрла, хүмүүсээ
Алив сайхан бүхнээ бусдаас битгий харамла!
Хэрэггүй үгийн зэвээр зүрхийг минь бүү шархлуул,
Хэн нэгнийгээ харанхуй нүх рүү битгий түлх!
Архинд орсон нэгийгээ шоолж бүү инээ,
Аяа, чиний аав чинь ч байж мэднэ шүү.
Амжиж, чи өөрөө алдрын зэрэгт хүрсэн бол
Аз жаргалын хаалгыг бусаддаа нээж өг!
Ачийг чинь тэд бас бүү мартаг.

Ганц сайхан үгээр дутаж яваа хүнд
Гарцаагүй түүнийг нь олж хэл.
Гадаа нартай ч, гэрт хүйтэн өдөр
Газар дээр нэг бус удаа тохиолдоно.

Чамд дурласан сайхан хөвгүүнийг
Чанга хатуу үгээр битгий гомдоо, бүсгүй минь
Чамайг хайрласных нь хариуд хайрла!
Чамаас сайхан хүүхэнд ч дурлаж ч болох шүү.

Бидний амьдрал ав адилхан,
Бидний хоолой дээр үг хүртэл нэг янзаар зангирч
Бидний хацар дээр нулимс хүртэл нэг янзаар бөмбөрч
Бидний зам дээр ав адилхан учрал тохиолддог!
Бүсгүйн доголон нулимсыг асуулгүйгээр арчиж
Бүдэрч унасан хүүхдийг дээр өргөн аргад!

Өнөөдөр чи инээж, нөгөөдөх уйлдаг ч
Өөр нэг өдөр чи гуньж, цаадахь чинь дуулна.
Өлгий, авс хоёрыг хүн бүхэн дамждаг болохоор
Өөр юу ч хэрэггүй, бие биеэ л хайрла!
Өргөн хорвоод хүн хайраар л дутаж болохгүй!

Аз жаргалыг би, хүний сэтгэлийн галаар төсөөлдөг болохоор
Алтан нар гэрлээ бидэнд ав адилхан хайрладаг болохоор
Амьд явахыг би бусдад хайраа түгээхийн нэр гэж бодном.
Аз жаргалыг би бусдаас хайр хүлээхийн нэр гэж ойлгоном!

Р.Чойном : Ээждээ айлтгаж хэлсэн үгс

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:12:00 +0800

Ээж ээ надад юу ч хэрэггүй
Энхрийлэл ч хэрэггүй, зэмлэл ч хэрэггүй
Эм тан ч хэрэггүй
Хутга туухай ч хэрэггүй
Эхнэр ямар нь ч хэрэггүй
Гагцхүү Цэрэндулам хэрэгтэй.

Амьдрал цэнгэл нь олдохгүй бол
Адаглаад бараа нь хэрэгтэй.
Амраг хайр нь олдохгүй бол
Алаг нүд нь хэрэгтэй.
Алд бие нь олдохгүй бол
Зураг хөрөг нь хэрэгтэй,
Амьд үхсэн сураг нь хэрэгтэй.
Өөр юу ч хэрэггүй, ээж ээ
Өрөвдөөч дээ, намайг ээж ээ
Өрвийтөл харанхуй шөнөөр
Хүүгий чинь гээд ирдэг байсан
Өнчин янзага шиг тэр амьтныг
Өрөвдөөч, хайрлаач ижий минь,
Хүний бүсгүй үрийг та эс өрөвдвөл
Хүй дэлхийд ямар ээж өрөвдөх юм бэ,
Хүсэхгүй байгаа бол байг л дээ
Хүүд чинь таны мянган энхрийлэл хэрэггүй.
Амрагийн минь эсрэг хэлсэн ганц үг чинь
Алаг зүрхийг минь зуу огтолж байгааг
Аяа ижий минь мэдэж байна уу,
Аавд минь та урьд хайртай байгаагүй гэж үү.
Хонгор янагийн минь надад тэмүүлсэн хайрыг
Хорин хэдэн насандаа та дайраагүй гэж үү
Хоёр нүднийхээ нулимсыг арчин арчин явж
Хотод хоригдсон аав уруу минь очоо нь үгүй гэж үү.
Өөрийг чинь тэгж явахад хэн нэгэн ижий
Өөчилж ингэж хэлсэн бол танд ямар байх вэ
Хэлүүлэх өөтэй байгаа амрагийн минь буруу юм уу,
Хэрэгсэлгүй тэмүүлж байгаа миний буруу юм уу.
Цэцэг өргөс алагласан энэ л хорвоо дээр ижий минь ээ
Цэрэндулам үгүй бол хүүгийн чинь зүрх цоо хатгуулаад байна аа.
Цэцэн тэнэг холилдсон энэ замбуулинд ижий минь ээ
Цэрэндулам үгүй бол хүүгийн чинь тархи юу ч бодож чадахгүй нь ээ.
Муухай хүү гэж алаг үрийг чинь хүн хэлээгүй байхад
Муу хүүхэн гэж амрагийг минь та хэлж яах нь вэ.
Алдаа дутагдлын минь шарх бүхнийг элгээрээ та халхлаад
Амьтанд хавчигдсан хүний үрийг ингэтлээ юунд өөчлөө вэ?
Хан хорвоод цорын ганцхан ижий танаа би
Хайрлах, гомдох, уурлах зэрэгцээд байна аа.
Өссөн биеэ эвдэж уйлан хайлан эх хүн болохдоо та
Өөрийнхийгөө хайрлана, өрөөлийнхийг хялайя гэж ээж болоогүй биз дээ.

Р.Чойном : Архи

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:10:00 +0800

Урт өдрийн наранд
Умдаан болохгүй умдааныг,
Ужиг холын замд
Хоол болохгүй идээг
Урьсан зочилсон айлууд
Уу! хэмээн барив.
Урьдын танил нөхөд
Угж мээм шиг шахав.

Шимэн шимэн суухад
Шимийн идээний дээж,
Шилэн шилэн уухад
Ширүүн хар архи.
Шижгэр залуу насны маань
Шийтгэл болон тохиосон,
Шилэн лонхонд бөглөөстэй
Шингэн биетэй чөтгөр.

Аагий нь хэлэх юм бол Гучин найман градус,
Аашийг нь хэлэх юм бол Гучин найман алдаа.
Андуухан хэлэх юм бол Гучин найман нас,
Ахиухан хэлэх юм бол Гучин найман үхэл!
Ууж эхлэх цагтаа би хамгийн цэцэн.
Улайж халах үедээ би хамгийн баян.
Унтаад сэрэх цагт мөнгө ч үгүй, нөхөд ч үгүй,
Ухаан бидэн хоёр бие биеэн олохгүй...

Р.Чойном : Хундага өргөх үг

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 12:09:00 +0800

Эргэж буцахгүйн төлөө
Энэ хундагыг өргөе
Урагшаа давшиж явна гээд
Ухарч шившиг болохгүйн төлөө !

Бусдаас дутуу байж илүү гэж
Буруу ойлгоод инээдэм болохгүйн төлөө
Хөвчин дэлхийн хүчтэнтэй зиндаархах гээд
Хөлд нь үрэгдэхгүйн төлөө !

Хайртыгаа гээд дайсандаа
Хаалгаа нээж өгөхгүйн төлөө
Бусдын доромжлон байгааг мэдсээр байж
Буруу ойлгосон болж худлаа инээхгүйн төлөө !

Товчоор хэлбэл хэн хүнгүй
Толгой бөгс хоёроо солихгүйн төлөө
Эхний бөгөөд эцсийн
Энэ хундагыг өргөе !

Архичин залуус

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 11:54:00 +0800

Хөөрхий тэр өрөвдөлтэй амьтад
Хоног дараалан хар ус гудрагчид
Хамаг монголын нэрийг гутаагчид
Халамжлан хэлвэл тэд архичид

Энд тэндгүй солиотой хүний ярих дуу
Ээмэгтэй дэлдэн чихэнд минь ярс ярс зуран орох мэт
Эрээн бараан давчуу тэр өрөөнд
Хүний ялгадас урсах нь байдаг л үзэгдэл

Ороод үзэхэд тамын эхлэл
Сонсоод үзэхэд галзуугийн полниц
Нэрнээс нь үзэхэд архичдын оромж
Ажилчдаас нь үзвэл хахуулын загалмайлсан эцэгс

Гол төлөв тэдний ярих яриа:
Ганган эхнэрийнхээ нармайг нээлээ
Гөлөгнөсөн хүүхдийнхээ зүрхийг үхүүллээ
Ганц юм байна уу? хөгшөөн
Гуялж уугаад нам шаая гэх мэт

Араас нь харвал аягүй жентэлмэн залуу
Урдаас нь харвал поксчин юм аятай
Аманд нь шүдний ул мөргүй
Ахан дүүсийн сэтгэлийг гутаагч тэд
Архичин залуус

Хагацал

no_email@coo.mn (Batkuna) — Tue, 19 Aug 2008 10:35:00 +0800

Үзэн ядахыг хүсэвч
Үнэндээ чамд дурлажээ
Уулзахгүй байхыг хүсэвч
Өдөржин чамайг хүлээнэ
Үнэхээр мартая гэхэд
Үргэлж чамайг бодоод байна
Солиод үзье гэхэд
Сэтгэл минь чамайг мөрөөднө
Дургүй гэж амнаас минь гаравч
Дуртай гэж зүрх минь цохилно
Чамайг мартаж чадна гэж бодовч
Мартаж чадахгүй нь зүрх минь
Ухаангүй дурлажээ чамдаа
Ухаарч намайг ойлгооч
Чамайг гэсэн сэтгэлийг минь
Цааш бүү түлхээч

Ухаарал

no_email@coo.mn (Batkuna) — Thu, 14 Aug 2008 17:59:00 +0800

Чимээгүй шөнийн одод шиг
Чи надтай ярихгүй юм
Чамайг надтай ярихгүй байхад
Чин зүрх минь шаналах юм

Хайр дурлалын их зовлонг
Хангалттай би амслаа
Хэлж ирдэггүй их хайр
Хийсэж ирлээ над дээр

Ганцхан юмнаас болж
Харьж бид хагацлаа гэж үү
Гал халуун сэтгэлийг минь
Голж чи явлаа гэж үү

Хоромхон зуурын дурлал байсныг
Хожим би ухаарлаа